فلسفه تو خیابون: واسه من صغری-کبری نچین!

فلسفه به غنی‌ترین شکل ممکن خودش توی خیابون رایجه، بسیار ساده و عملی! برای فهمیدنش فقط باید تجربه‌اش کرد.

 

تئوری‌های ما درباره تمام مفاهیم فردی و اجتماعی، طبق یک رویه مشخص بوجود میان: شخص از ابتدای دوران کودکی دنیا رو دیده، با آدمای مختلفی پریده، جزئیاتی (صغری) رو تجربه کرده و از اون جزئیات به کلیاتی (کبری) رسیده. در نهایت و در نتیجه‌ی یک عمر تجربه و شکست، مجازات و پاداش و … برای هر پدیده به یک تئوری کلی دست پیدا کرده، تئوری که میتونه اون پدیده رو بخوبی براش توضیح بده و پیش بینی کنه، تئوری که هنگام برخورد فرد با اون پدیده، بجای اضطراب از ناشناختگیِ چیزی که روبروشه یک حس اطمینان و اعتماد بنفس براش ایجاد میکنه.

بله تئوری که با گذشت سالیان، با آزمون و خطا و با پاداش‌ها و مجازات های زیادی بدست اومده باید ازش در برابر تئوری‌های جدید دفاع بشه. باید حفظ بشه. اینه که: واسه من صغری-کبری نچین، حرفتو بزن!

 

راهنمایی: جمله‌های توی پرانتز گفتگوی درونی و منطقِ ناخودآگاه او هستند.

نمونه اول: ببین واسه من صغری کبری نچین… حرفتو بزن! (یه سری جزئیات ردیف کرده برامون (صغری) میخاد ازشون نتیجه گیری کلی بکنه (کبری)، میخاد تئوری خودش رو به ما قالب کنه. ما خودمون تئوری درونی داریم که پشتش کلی تجربه خوابیده، کلی صغری دیدیم که به این کبری رسیدیم حالا این بچه اومده میخاد کبری مسخرشو به ما قالب کنه. بدبختی اینه که کبراش حتی نصف کبری من هم صغری نداره. بچه جون من کبری خودمو دارم، بابتش هم کلی زجر کشیدم طبق همونم دارم دنیا رو میبینیم و تفسیر میکنیم، دیدم هم بسیار بسیار از تو وسیع‌تره و صغراها و کبراهام هم همینطور، پس زرتو بزن و برا من صغری-کبری نچین!)

نمونه دوم: وقتی با من حرف میزنی جمله هات باید خبری باشن، نه دستوری نه تفسیری! اگه خبری داری خالص بنداز وسط، تفسیرش رو بزار برا خودت. (تو توی جایگاهی نیستی که بتونی به من چیزی یاد بدی یا برام تفسیر و توضیح بدی. تفسیر تو برام پشیزی ارزش نداره چون بر پایه صغری‌های محدودیه، صغراها و کبراهای خودم از مال تو کامل‌تره. اینه که زرت رو بزن، یالا)

اشتراک گذاری در:
صادق آدینه
صادق آدینه
کارشناس ارشد علوم شناختی و متخصص نورومارکتینگ هستم و علاقه‌مند به نوشتن درباره‌ی فلسفه، علم، روانشناسی، سینما و موسیقی.

دیدگاه‌ها

avatar
wpDiscuz